Denizin Kıyısında

꧁ 𝒃𝒖𝒈𝒖̈𝒏 𝒌ı𝒚ı𝒅𝒂 𝒚𝒂𝒓ı𝒏 𝒐𝒌𝒚𝒂𝒏𝒖𝒔 𝒐𝒓𝒕𝒂𝒔ı𝒏𝒅𝒂 ꧂

Kendimi sizlere ufaktan tanıtırken bir yandan da çıkmak üzere olduğum yeni maceralardan kısaca bahsetmek istiyorum. Çoğumuz kendimizi yüksek yerlerde hayal ederiz. Bir şirketin başında olduğumuzu, güzel bir sanatçı olduğumuzu, kalemimizin iyi olduğunu veya mutlu olduğumuz insanların yanında olduğumuzu hayal etmek bize çok keyifli gelir. Bütün bu hayallerin kimisi bizim elimizdeyken kimisi de hayatın akışına bağlıdır. Evet, bazı hayallerimiz karşısında elimiz kolumuz bağlıdır ama asıl sıkıntı bizim elimizde olan iplerin sadece sonuna odaklanmamız. Bize huzur verecek yer orasıdır, süreç değil. Orayı düşünmenin zevkinden gözümüze sanki bir perde çekilir de önümüzü göremeyiz -ya da görmek istemeyiz-. İşte bu perdedir erteleme hastalığının kökü.

"Ben bunca senedir yaşadım, yaşıyorum. Ama ben bunca zaman kendim için ne yaptım?"

Hepinizin bu soruya vereceği cevaplar vardır eminim. Ama gözünüz büyük şeyler arıyorsa bu soruyu oturup etraflıca düşünmeniz lazım. Ben de bu soruya istediğim cevapları vermek için yola koyuluyorum. Kendi potansiyelimi gerçekleştirmek için, küçükken hayalini kurduğum o günler için yola koyuluyorum. Bana bu motivasyonu veren okuduğum kitap "Martin Eden"dır. Bir tavsiye üzerine okumaya başladığım bu kitap hem beni içine çekti hem de o ilk kıvılcımı yakmam için bana yol gösterdi. Hayatın bana kazandırdığı deneyimleri de düşününce kendime sürekli şunu hatırlatırım: 『"Hayat kısa ve önümüzde sanki çok yıllar varmış gibi yaşıyoruz. Yarına kimin sağ kalıp kalmayacağı belli değilken istediklerimi elde etmek için neden daha fazla erteleyeyim ki? "』